نقد فیلم

نقد فیلم یک مکان ساکت «A Quiet Place»: حرف زدن ممنوع !

این فیلم ترسناک نیست؛ بسیار ترسناک است!

فیلم یک مکان ساکت به کارگردانی «جان کرازینسکی» انتظارات زیادی را پیش روی خود می‌دید که در زمان اکرانش آن‌ها را به بهترین شکل برآورده کرد. فیلم در «جشنواره SXSW» امسال به نمایش درآمد و سروصدای زیاد به پا کرد و نشان داد که «کمپانی پارامونت» این بار با دست پر به میدان آمده است. با این حال با وجود انتظارات بالا، ما اصلاً گمان نمی‌کردیم که با چنین فیلم خوبی روبه‌رو باشیم. «یک مکان ساکت» یک کانسپت ساده دارد ولی با استفاده حداکثری از آن توانسته به خوبی درام را با ترس درهم آمیزد و یک فیلم ترسناک کامل را خلق کند که نه تنها بهترین فیلم ترسناک ۲۰۱۸ تاکنون است؛ بلکه یکی از بهترین فیلم‌های سال نیز هست.

صدا! تیتر روزنامه ایست که در ابتدای فیلم به نمایش درمی‌آید و تمامی چیزی را که شما برای ورود به دنیای فیلم لازم است بدانید، به شما می‌گوید. در دنیایی که توسط هیولاهایی حساس به صدا که به نظر غیرقابل کشتن هستند تصرف شده، ایجاد هر سروصدای بلند می‌تواند نتیجه‌ای مرگبار در پی داشته باشد. به هر روی، بسیاری از انسان‌ها توسط این موجودان عجیب‌وغریب عنکبوت شکل نابود شده‌اند (طراحی این موجودات به بهترین شکل ممکن انجام شده است). یک مرد «کرازینسکی»، همسرش «امیلی بلانت»، پسرش «نوآ جوپ» و دختر ناشنوایشان «میلیسنت سیموندز»، در یک مزرعه متروکه زندگی منزویانه‌ای را می‌گذرانند تا اینکه خطر از راه می‌رسد.

یک مکان ساکت, امیلی بلانت, جان کرازینسکی, فیلم ترسناک, A Quiet Place

اولین چیزی که درباره یک مکان ساکت می‌توان گفت این است که فیلم به گونه‌ای است که بیننده تنها با دیدن تیتراژ می‌فهمد که با فیلمی ترسناک روبه‌روست. در حقیقت، فیلم ترسناک نیست؛ بسیار ترسناک است! به نظر می‌رسد که کرازینسکی به عنوان یک فیلم‌ساز قلمروی مناسب برای کارش را خوب پیدا کرده است. او با نمایش آهسته صحنه‌های پرتنش، یک ترس فوق‌العاده دهشتناک را به تصویر می‌کشد. او از زمان بهره می‌برد تا داستان‌هایی که بذرشان را پیش‌تر کاشته بود، اکنون به نمایش بگذارد و گویی که تسلط کاملی بر ریزه‌کاری‌ها و ظرافت‌های این ژانر دارد.

بخوانید: نقد و بررسی فیلم Pacific Rim Uprising: نبرد روبات ها در سطحی دیگر !

چیزی که بیشتر از همه تحسین‌برانگیز است این نکته است که یک مکان ساکت، تمامی این کارهای فوق‌العاده را بدون پیچ دادن‌های غیرضروریِ اضافه در فیلم‌نامه انجام می‌دهد. یک مکان ساکت، یک فیلم ترسناک هیولا محور سرراست است و یک نمونه خوش‌ساخت از این نوع فیلم‌هاست. البته صحنه‌های ترس ناگهانی در فیلم نیز وجود دارند ولی آن‌ها به وسیله صحنه‌های جلوتر از آن‌ها شکل گرفته‌اند؛ و شخصیت‌ها کارهای احمقانهِ غیرمعمول انجام نمی‌دهند تا جانشان را در خطر بی‌اندازند. فیلم با بینندگانش با احترام رفتار می‌کند و نتیجه کار، حیرت‌انگیز است.

یک مکان ساکت, امیلی بلانت, جان کرازینسکی, فیلم ترسناک, A Quiet Place

یک مکان ساکت، از چشم‌نواز‌ترین فیلم‌های سال به حساب می‌آید‌. محیط‌های روستایی فیلم، تصویر بصری متفاوتی دارند که فیلم‌هایی نظیر «جایی برای پیرمردها نیست» را به یاد می‌آورند. قاب‌هایی زیبا، ترکیب شده از فضاهای گسترده و باز که حس خالی بودن دنیا را به بیننده القا می‌کند. طراحی صحنه فیلم (مخصوصاً در جایی که همه چیز با خون رنگ می‌شود!) فوق‌العاده است و یک مکان ساکت یک فضای آرام بصری را ارائه می‌دهد که تقریباً بی‌نظیر است.

عنصر قابل‌توجه دیگر در داستان‌گویی جان کرازینسکی در این ویژگی نهفته است که یک فیلم‌ساز با اولین فیلم ترسناکش چقدر در رساندن غیرمستقیم پیامش موفق عمل کرده است. یک مکان ساکت، روایت داستانش را ماهرانه کنترل می‌کند و عمدتاً اجازه می‌دهد که سرنخ‌های پس‌زمینه و پیام‌های نوشته‌شده، ماهیت جهان فیلم را به بیننده توضیح دهد. حتی دیالوگ‌های فیلم (هرچند که کم هستند) بیشتر بدون صحبت کردن اتفاق میافتند. شخصیت‌ها از زبان اشاره آمریکایی برای گفت‌وگو استفاده می‌کنند (از مزایای غیرمنتظره داشتن یک دختر ناشنوا در این دنیا)؛ و فیلم بیشتر شبیه یک فیلم صامت است، از آغاز تا پایان.

یک مکان ساکت, امیلی بلانت, جان کرازینسکی, فیلم ترسناک, A Quiet Place

چه عمدی باشد یا نه تأکید بر دوری از شیوه دیالوگ گویی متداول، باعث می‌شود در بعضی سکانس‌ها که موقعیت حرف زدن پیش بیاید، این حرف زدن عادی تأثیرگذاری بسیار بیشتر داشته باشد. هر کدام از شخصیت‌های یک مکان ساکت عملکردی فوق‌العاده دارند که صحنه را متعلق به خود می‌کنند، ولی چند سکانس هستند که بلانت و کرازینسکی خود را خالی می‌کنند و احساسات پس از مدت طولانی سکوت، فوران می‌کند. فیلم به خالصانه‌ترین و خام‌ترین و خشن‌ترین احساساتی که می‌توان در سینما نشان داد، دست پیدا می‌کند.

شاید زیباترین چیز درباره یک مکان ساکت، این است که فیلمی است مملو از تنش و تعلیق از ابتدایی‌ترین فریم آن تا پایان؛ که البته چیزی خاص و حقیقی نیز به بینندگان اهدا می‌کند که تا مدت‌ها بعد از دیدن فیلم، ذهنشان به آن مشغول باشد. همان‌گونه که فیلم «بابادوک – The Babadook» مفهوم غم و اندوه را نمایش داد و «بیرون برو – Get Out» نژادپرستی در آمریکای مدرن را به تصویر کشید، یک مکان ساکت نیز نگاه فوق‌العاده‌ای به چالش‌های والدین و حفظ خانواده به هنگام مواجه با مشکلات دارد. فیلم‌نامه از داستانی با محتوای عمیق و قابل لمس استفاده می‌کند که آن را از بسیاری از فیلم های ژانر دلهره آور فراتر می‌برد؛ و به «یک مکان ساکت» احساسات عمیق‌تری نسبت به فیلم‌های ترسناکِ سنتیِ مملو از جیغ و فریاد میدهد.

یک مکان ساکت, امیلی بلانت, جان کرازینسکی, فیلم ترسناک, A Quiet Place

«یک مکان ساکت»، درگیر کننده، جدی و پرتنش است. اولین تلاش جان کرازینسکی در ژانر ترسناک یک شاهکار استادانه در این ژانر به حساب می‌آید که هر طرفدار فیلم‌های ترسناک باید آن را نگاه کند. فیلم‌های ترسناک در طی چند سال گذشته روند صعودی به خود گرفته‌اند و یک مکان ساکت به اوج قله رسیده و مسیر رسیدن به قله را هم به بقیه نشان می‌دهد. در آخر مواظب باشید که هنگام نشستن در سالن سینما، سروصدا ایجاد نکنید!

بخوانید: ۳۵ فیلم جنایی-معمایی برتر تاریخ سینما

مرجع
cinemablend
تگ

نظر شما چیست؟

avatar
  عضویت  
اشاره به موضوع
بستن
بستن