معرفی فیلمنقد فیلم

نقد و بررسی فیلم “جرایم حقیقی” (Dark Crimes): بازی اشباح

فیلمساز یونانی که در سال ۲۰۱۳ برنده ی شیر نقره ای بهترین کارگردانی جشنواره فیلم ونیز شد با ساخت جرایم حقیقیبا بازی غیر متعارف جیم کری، در ژانر وحشت گامی خوب برداشته است. جرایم حقیقی یک درام روانشناختی به سبک سینمای اروپاست که با پیرنگی نسبتا پیچیده قصه ای جنایی را روایت می کند که به موتیف های اروتیسیسم و سادیستیک متصل می باشد. یک کارآگاه حرفه ای در کشور لهستان چند سالی است که به دنبال کشف جنایتی مرموز می باشد که در محافل پنهانی و هولناک جنسی در سالهای گذشته رخ داده است.

نقد و بررسی فیلم جرایم حقیقی - Dark Crimes - جیم کری

تمایل روان نژندی فیلمساز در پرتو نمایش اعمال سادومازوخیستی جنسی که بسیار تحت تاثیر برگشت ناپذیرگاسپار نوئه و سالوپیر پائولو پازولینی است، با پیوند زدن به ژانر جنایی – معمایی یک فضای هیستریکی را خلق می کند. مخاطب در وهله ی اول با بازی جدی و غیر قابل تصور کمدین آمریکایی، جیم کری طرف شده و سپس رها شدن در اعمال سادیستیک و کشف رمز یک قتل شبه فرقه ای.

بخوانید: نقد فیلم In the Fade – در محوشدگی

کوزلوو (مارتون کسوکاس) یک نویسنده ی رمان های اروتیک تنها متهم جدی کارآگاه تادک (جیم کری) می باشد که در همان ابتدا برای مخاطب آشناپنداری می شود. فیلمساز با ترسیم یک پرسناژ مارکی دوسادی در قلب اروپای مدرن به جنگ نقد اخلاق و اضمحلال پراتیک اجتماعی می رود. پرداخت به مراسمات فرقه ای که دست به اعمال سادومازوخیستی به شیوه ی فرمانروایان سالو می زنند، نکته ی مرکزی آوراناس در فیلمش می باشد. مسئله ای جدی که جهان امروز را به وضعیتی بغرنج رسانده تا حدی که چنین تفریحات هولناکی در کشورهای متعدد در شرف انجام دادن است. اما نکته ی جالب اینجاست که فیلمساز زیاد وارد تحلیل و بررسی این نوع مراسمات نشده و به پرداخت قصه اش در مدیوم ژانر جنایی – معمایی می پردازد. در سیر درام اثر، مخاطب پله به پله با کارآگاه ما همراه شده اما نوع پردازش داستان به سبک آثار آمریکایی نیست، بلکه اتمسفر و چگالی با حوصله ای آرام به سبک فرم دیر آشنای سینمای اروپا جلو رفته و ابهام و گنگی بخش لاینفک آن می شود.

نقد و بررسی فیلم جرایم حقیقی - Dark Crimes - جیم کری

کوزلوو در نقش یک کاهن اعظم، مانیفست های فرقه را به صورت صوتی بایگانی کرده و تعریف کردن این نوستالژی دیوانه وار، نظر تادک را به خود جلب می کند. پلان های ایستا، برداشت های بلند، میزانسن های سرد و بی روح و بازی های کم دیالوگ شخصیت اصلی، تا حدودی فرم اثر را می سازد اما پاشنه ی آشیل جرایم حقیقی در بیان الکن و شکسته ی ابهاهاماتش می باشد. به بیانی در طول موج درام، با بسامدها و موتیف های گنگی طرفیم که بیان کردن ناگهانی و پاسخ ندادن در پایان، آنها را بصورت بی اثری رها می کند. برای نمونه آن ماشین مرموزی که کارآگاه را زیر نظر دارد و یا روشن نکردن درست قتل مادر تادک و پرداخت های خام به شخصیت مهم کاسیا (شارلوت گینزبورگ) که فیلم با اکت و نقش بسزای او جمع بندی می شود، نقاط ضعف ساختاری و فرمیک اثر است. انتخاب گینزبورگ در این فیلم و بخصوص نقش قربانی محورش با اعمالی سایکوپات، مخاطب را به صورت ناخودآگاه به یاد کاراکترهای از هم گسیخته و سادومازوخیست فیلمهای ضد مسیحو نیمفومانیاکبه کارگردانی لارس فون تریه می اندازد. پیشبرد درام با موتیف تصادم رانه های روانکاوی شده، نکته ی مهم دیگر فیلم است. در جایی که شخصیت دوگانه ی کوزلوو با به تله انداختن تادک و رئیس پلیس در اوج ناباوری به جای مادر فرزندش، کاسیا به زندان می رود و در پایان، بازی آخر را نخستین قربانی اربابان سادومازوخیست به پایان می رساند. در این پازل طراحی شده حتی تادک هم به دام غرایز جنسی خود افتاده و فیلمساز همچون پایان بندی نیمفومانیاک، اخلاق و اعتماد و انسانیت را در زیر ماسک شهوت به چالش می کشد. جرایم حقیقی با اینکه در ساختار و فرم اش اشکالات اساسی و دراماتورلژی دارد و گاها حتی در دام مدرن گرایی گیج و خمود می افتد اما از درون یک مضمون بحث برانگیز را به ورطه ی نمایش در آورده و ذات انسان را با انگیخته های شهوانی و پارافیلیایی به چالش می کشد.

نام: جرایم حقیقی (Dark Crimes)(2016)

کارگردان: الکساندروس آوراناس

امتیاز: ۱۰ / ۵

مرجع
آلبالو
تگ

نظر شما چیست؟

avatar
  عضویت  
اشاره به موضوع
بستن
بستن